به دشت
مجنون باریده بود
و پا چنان که لیلا عزرا شیرین ریرا تنها بهانه بود
چنان از چشم می رومت که دریا
از تو آمده بودم زیر درخت
که سبز را خواستگاری کردی
چقدر خورشید در صدات گذاشتم
چقدر ریحان از کنار نگات برداشتم
چگونه خیمه زنان بر لبت آتش
بر گونه ات تاک نهادم
بگذار این زمین
برای من
زمین شود
علیرضا سمیعی
D.H.Lawrence/ Elemental
بستری برای " اتاقی از آنِِِ ِ خود " / پریسا سردشتی/
در ذهن کوچه های شهر/سوسن میهن خواه/
قویترین و پرسرعت ترین نرم افزار فیلتر شکن در جهان
دوستان عزیز . مکررا تاکید می کنیم از گذاشتن پیغام های فاقد محتوا در فضای این وبلاگ خوداری کنید . این بار نیز مجبور به حذف برخی از این پیغام ها شدیم !
