بیست و هفتمین سالگرد انجمن غزل ، در آخرین یک شنبه ی ماه ، با حضور جمع کثیری از شاعران و نویسندگان در خانه ی غزل برگزار شد . و نتیجه ی   مسابقه ی سالیانه ی  غزل نیز همزمان اعلام شد . در بخش شعر سپید حامد شکوری ، علی قربان نژاد و فرشید جوانبخش به عنوان نفرات برگزیده انتخاب شدند و در بخش شعر کلاسیک فواد نصیر به عنوان تنها برگزیده ی سال معرفی شد . در این جلسه شاعران و نویسندگانی همچون سید علی صالحی ، محمد علی بهمنی ، اکبر آزاد ، عبدالله صمدیان ، غزل تاجبخش ،  فواد گودرزی، احسان هاشمی ، فرشید جوانبخش ،حامد شکوری ،علی قربان نژاد ،عرفان کارن، مسعود پاینده ...به شعر خوانی و ایراد سخنرانی  پرداختند . این جلسه با اجرا و همکاری احسان هاشمی ، فرزاد سالک نیا و همچنین هانی کریمیان برگزار شد .

متن بیانیه ی این جشنواره به وسیله ی احسان هاشمی به این شرح قرائت شد:

به نام خداوندي

كه در آغاز هم

كلمه بود

باري ، به ياري  ِ لحظاتي را كه زيسته ايم و در نوشته ايم ، كلمات را گرد آورده ايم و در ارتفاع شكوه ناك فروتن  ِ ضيافتمان رها كرده ايم ، به پاسداري  ِ ميزبان ضيافتي كه بيست و هفتمين بهارش را در دست هاي ما گل مي كند .

سپاس از دست هاي ما ، وقتي از رنج زيستن خجالت مي گيرد و بر صفحه ي سپيد ، رياضت مي گذارد. سپاس از ما كه بوده و هستيم :

نه بسان شكوفه اي كه گلي

يا يكي دانه كه جوانه اي

راست

بدان گونه كه عامي مردي

شهيدي

تا آسمان بر او نماز برد .

سپاس از دست هاي شما آويزان مي ماند ، هنگام كه گريه مي كند ساز ، و باز ، حنجره زخمي تغزل از رنج   ِ شما ، تكثير  ِ شادمانه ي زيبايي مي كند : اگر به وقت  ِ كلمات    

پس خورشيد ديگري ست كه رنج را شادمانه بر آورده و در مهر  ِ مداوم اين خانه ، با وجه شعري مدام ، ميهمان شده ايم .

سپاس از ما كه پايداري  ِ بيست و هفت حماسه ي محبت را ، به هديت شعري روشن مي كنيم.

ما آرزوهايمان را اين همه زيبا نوشته ايم : آرزو كرده ايم روزي تمام مردم دو پا داشته باشند و پلي شادمانه ، از رهايي  ِ بغضي  ، به بغض  ِ رهايي ، به پاس  ِ كلماتي كه عمري را در لحظه اي خلاصه مي كنند .

در پنجمين ماه  ِ تازه ي اين تقويم باستاني ، از بزرگداشت  ِ گلشيري  ِ قصه ، تا قصه ي بزرگ  ِ ضيافت شعر  ِ انجمن  ِ غزل ، من با تو با من بوده ايم

من با تو تنها نيستم

هيچكس با هيچكس تنها نيست

تنها آيينه اي در مقابل  ِ هميم ، تا از من و تو ابديتي بسازيم . حالا عجيب نيست اگر به وقت  ِ كلمات شاعر بوده ايم و به بهانه ي ديدار  ِ هم ، شعري خوانده ايم ؛ يا به وقت  ِ تنهايي در رفاقت  ِ يكديگر دخيل بسته ايم و به بهانه ي شعري ، با هم بوده ايم :

" شاعر كه مي شوي

خيال  ِ تو يعني

حكومت  ِ دوست "

احسان هاشمي 28 مهر 87